برايت بارها بايد بگويم،

كه در رگهاي من جاري شدي چون خون

كه از من ساختي بار دگر مجنون،

شايد از شكوه عشق خانمانسوز

برايت بارها بايد قسم ها ياد كرد

برايت بارها بايد سر سجده فرود آورد،

شايد ز دست تو، به تاريكي كوهستان غم بايد سفر كرد

به دنبال تو تا خورشيد بايد رفت

به پيش پاي تو شايد كه چون يك مشت خاك بي بها گردم

براي قلب تو شايد فدا گردم

نمي دانم كه در جاي نگين تاج زرين كلاهت جاي مي گيرم

و يا در زير پاهاي تو بي رحمانه مي ميرم، شايد

 نمي دانم كه بعد از سالهاي سخت و دشوار

 كه بعد از روزهاي گرم و شيرين زمان مردنم،

زمان مردنم

 آيا در آغوش تو جانم را خدا گيرد

و يا اين آرزو در نطفه مي ميرد شايد...

---